Hallo allemaal,

Dit puntje is vol. Ik hoop, qua ruimte, de foto's van afgelopen zondag nog op het blogje van gisteren te kunnen zetten.

Vanaf 2 juli begin ik OnS dagboek verder te schrijven op

Ik had het niet beter uit kunnen rekenen om op 2 juli over te stappen want dat is de datum dat ik 8 jaar geleden begonnen ben met OnS dagboek.

Op ons nieuwe puntje is iedereen ook weer van harte welkom net zoals bij WWW.PBGVFAMMWORM.PUNT.NL was en zoals bij dit puntje was.

 

 

 

 

Hello everybody,

This site is full. I hope there is place enough to put all the picatures Amy and I made yesterday on the Familyday of the BGV on that blog.

On saterday the 2nd of July I start my new site  I can not find a better day to start our new site because that day, 2 July,  it is the 8th anniversary of OnS diary.

Everybody is welcome to visit our new site. If you like to read old stories than you have to go to our 1st site WWW.PBGVFAMMWORM.PUNT.NL on ARCHIEF or this site on ARCHIEF.

Hallo allemaal,

Vandaag was het weer Familiedag van de rasvereniging. Voorheen heette dat Vriendendag.

Het was erg warm/benauwd en smiddags zelf te warm maar verder was het een ontzettend leuke dag. Dat kwam mede door Amy die als gezelschap meegegaan was. Ieder jaar mag er namelijk een lid van m'n clubje mee en dit jaar was Amy de gelukkige.

In tegen stelling tot andere jaren hebben we dit jaar veel foto's gemaakt. Het mag al snel veel foto's heten omdat ik andere jaren nooit foto's maakte. Het kwam er niet van omdat ik altijd m'n handen vol met hond had.

 

 

Net als toen ik met Lonneke en het jaar erop met Nienke ging, zijn we nu ook verkeerd gereden. Alleen nu van gaans ipv terug komst.

Ik parkeerde de auto en de hel in de auto brak meteen los. Amy wist niet wat ze mee maakte. Arnoud zag op het veld al BGV's los rennen en zijn meute gedrag stak meteen de kop op: WOOHOWACHTOPONS. WOHOOWOWIJKOMENOOKMEERENNEN. En met meute honden heb je natuurlijk dat de andere ook mee gaan doen. Het was dus een vreselijke herrie in de auto. Amy vluchtte voorzichtig de auto uit terwijl ik Arnoud en Tobias, die al naar voor geklommen waren, tegen houde.

Hoe moest ik dit allemaal op gaan lossen zeg? Inmiddels was Romy ook al over de stoel naar voor geklommen. Ik viel bijna uit de auto met Tobias, Arnoud en Romy als wilden honden in m'n hand. Met veel moeite kreeg ik Wouter en Margootje achter uit de auto. Nou moe! Dit had ik nog nooit zo meegemaakt en alle andere mensen die aankwamen maar kijken alsof ik honden had die niet opgevoed waren.

Toen moest ik de rugzak nog te pakken zien te krijgen maar die 20 poten waren zo sterk. Ze trokken zo hard dat ik, voor de eerste keer, ze bijna niet kon houden en daar ging ik bijna onderuit. Ik kon me nog net vast houden aan de motorkap bij de ruitenwissers anders hadden ze me in de sloot getrokken. En dat allemaal omdat er op het veld al BGV's los liepen en zij niet.

Amy heeft me met alles goed geholpen hoor want ze heeft voor me de auto op slot kunnen doen enz.

Toen we op het terrein waren, leek het mij het beste om als eerste de foto's te laten maken. Nu waren de honden allemaal nog netjes (ik had ze de avond er voor nog goed uit gekamd en smorgen voor we gingen opgeborsteld) maar ik kon ook even uitzweten van die eerste wilde 15 minuten ....... Alsof ze nooit ergens mee naar toe mogen ...... pffffft!

Toen Amy de foto liet maken .... hahahaha .......... het was een gladde deur met een doek erop waar ze op moest zitten en met een wilde Arnoud ............ Haar de tweede poging lukte. Weet je, het is met Arnoud DIT: Al die andere honden om hem heen ... hij wil tegen iedereen gaan zeggen wie hij is en bij wie hij woont en hoe leuk hij zichzelf wel niet vindt.

We hebben rond gelopen en ik heb met veel mensen gepraat want ik zag na een jaar weer een helehoop echte vrienden en dat vond ik hartstikke leuk.

Het leek Amy wel een goed idee om de honden ook even los te laten op een veld. Eerlijk gezegd: Ik vond het eng! Een paar van mijn kanjers zijn zo vlug als water en met m'n kapotte knie kan ik dus niet achter ze aan. Dan had ik Wouter nog die graag vecht met andere mannen om zijn harem te verdedigen. Zijn 6 vrouwen: Amy, Ik, Margootje, Romy en Tobias en Arnoud die voor een volle reu ook als meiden ruiken omdat die gecastereerd zijn. Ik heb ook even met 5 riemen moeten gooien om duidelijk te maken dat ik niet van vechten hou.

Achteraf was ik toch blij dat ik naar Amy geluisterd had want Tobias was alleen maar aan het hollen over het veld met Arnoud. Romy was alleen maar bezig met de hazenbaan; een velletje dat door een soort van halve fiets over een gespannen touw getrokken werd. Voor Romy was dat een echt konijntje maar mijn andere rakkers hadden allang door dat het niet echt was om daar achter aan te hollen. Op dat veld hebben de honden dus echt lekker los en uit kunnen rennen voor dat het echt warm begon te worden.

Verder hebben we lekker friet gegeten en hebben we leuke dingen gekocht waar onder voor Amy een gave pet (de laatste) en voor mezelf wat BGV frutsels (want frutsels zijn juist het leukste).

We hebben met Margootje en Arnoud nog meegedaan met de "snelste BGV". Margootje die 2 jaar op een rij gewonnen geeft, geeft het nu tegen de jeugd af moeten leggen. Nou scheelde het ook veel dat het erg warm was en de honden een paar ervoor veel op het veld hadden mogen rennen. Ze waren dus al heel wat energie kwijt. Arnoud snapte het niet goed dus moest Amy even terug naar Arnoud om hem zo met een snoepje te lokken.

Wat Amy geweldig vond was dat ze met HAAR Arnoudje aan de riem het hele veld door kon rennen. Zo gelukkig als Amy was ........... dat maakte mij blij om te zien. (Ik hoorde maandag ochtend van Amy's moeder dat Amy gezegd had dat dit een van de leukste dagen uit haar leven was)

Omdat het echt erg warm was, zijn we wat vroeger weg gegaan. We zijn de auto eerst open gaan maken en terwijl ik de honden liet plassen en poepen, ging Amy nog ijsjes halen voor in de auto. Het was even moeilijk en druk met het weg rijden want omdat het voor de honden zo slecht is in een hete auto te zitten zonder airco moest ik zo snel mogelijk aan het rijden zien te komen met de ramen open. Maar het ging uit eindelijk allemaal goed. Na één uur waren we thuis. Het laatste stukkie heeft Amy bij de honden achter in de auto mogen zitten van me. De hele weg vond ik onverantwoordelijk maar eenmaal in het dorp mocht het wel.

Amy is daarna even naar huis gegaan en is wat later terug gekomen om de dag af te maken. We zouden samen namelijk nog poffertjes eten. Maar eerst de honden eten geven!!!!!!!

Ook hadden we nog chips voor bij het kijken naar Walt Disney flms. Zo hebben we de feestdag voor Amy (we hebben namelijk samen Arnouds verjaardag gevierd) mooi afgesloten.

Terug kijkend, blijkt wel weer dat bijna alles dat we mee genomen hadden niet gebruikt is en dat is alleen maar goed want dat alles was voor als we met een zieke hond onderweg kwamen. Daar moet je nu eenmaal je voorzorgen voor treffen en zorgen dat je je zieke hond en je zelf dan kunt helpen. Fijn dat we niks nodig gehad hebben. Arnoud is dus ook niet wagenziek geweest. Hij had wel voor we gingen een half pilletje gekregen maar toen we naar huis gingen niks. Ik had wel in de auto een hoop hoefjes gelegd zodat Arnoud zich eventueel daar mee bezig kon houden. Van gaans heeft Arnoud van die hoefjes ook gebruik gemaakt maar van terug komst waren ze allemaal te moe voor die hoefjes.

Hallo allemaal,

een impressie van Arnouds 1ste verjaardag.

Zó werd Arnoud vanochtend wakker. Naast zijn grote broer Tobias. Toen Arnoud na deze foto door had dat ik wakker was, is hij bij me komen liggen. Dat doet ie zo graag; Even dicht tegen me aan liggen. Een momentje voor ons samen.

Na de wandeling en het feestontbijt mocht Arnoud het kadootje van ons uit pakken. Wouter, Margootje, Romy, Tobias en ik hadden samen iets gekocht.

Grappig! Hij kan echt uitpakken. Omdat Romy bang was dat er toch nog iets in het papiertje zat, heeft ze dat ik de bench nog even onderzocht.

Arnoud heeft gisteren avond, zag ik vanochtend, nog even gevierd dat ie van de nul af is. De bladeren van de waterlelie hebben dat geweten.

Gisteren was er voor Arnoud via de post een witte envelop (die bekende witte enveloppen) binnen gekomen. IK heb Amy die envelop open laten maken toen zij Arnoud kwam feliciteren (zie www.hondenloversclub.punt.nl ).

 

DANK JE WEL BLOMMIES VOOR DEZE VERWENNERIJ. En die Sebastiaan ................ die is gaaf joh! We zijn er allemaal bang van!

 

 

 

Hallo allemaal,

Ik was gewoon wat foto's aan het maken. Zomaar om niks en daar komen soms leuke plaatsjes uit voort.

Ik zag Margootje in een kist liggen en toen ik een foto van haar wou maken, zag ik iets op haar bil. Voorzichtig pakte ik het eraf en toen ik zag wat het was, plakte ik het meteen terug want daar moest ik een foto van hebben.

Ons Margootje als PINK LADY. Wie had dat ooit kunnen bedenken?

Nou, voor de komst van Arnoud niemand maar sinds de komst van Arnoud wel want samen met Tobias en Romy stormen die door het huis. Ook over het tafeltje waar ik savonds zit om mijn appels met de honden te eten. Ik ruim niet iedere avond die schillen meteen op en aangezien mijn mannen smorgens, voordat ik de kans ook maar krijg om alles op te ruimen, als een wervelwind door het huis trekken ................... en ook over dat tafeltje heen walsen ............. is dat plakkertje via hen op Margootje gekomen.

Enne ........... zal ik wat vertellen? ........... Pink Ladies .............. ze zijn erg lekker hoor ......... hè Margootje? .......... dat weten wij samen het beste hè?

Natuurlijk heb van mijn andere kanjers ook een plaatje gemaakt.  Een zomaar, zomaar plaatje.

Hallo allemaal,

Ik ben begonnen met mijn 5 petits kennis te laten maken met hun voorouders; de wolven. ;-)

Arnoud gedraagt zich als een holbewoner als ik die kuil van hem zie dus ..........

Ik had pens besteld. Pens aan het stuk. Hahaha. Dat is gaaf joh! Enne ..... dat ruikt joh!

Gisteren ben ik de nog bevroren pens gaan halen bij Gerda en om hier rustige honden in huis te hebben, heb ik alles boven op een kamertje, met de deur goed dicht, laten ontdooien. Maar toen we gisteren avond naar bed gingen, wou niet één van mijn kanjers in hun mand liggen. Ze bleven allemaal rond de deur van dat kamertje snuffelen. YES! Die neuzen zijn super joh! Maar om toch een goeie nacht te hebben, ben ik de 2 zakken met pens in een afgesloten bak gaan doen. Het leek me beter om de geur gevangen te nemen en morgen pas weer los te laten.

Na de wandeling heb ik de pens uit de eerste zak in 5 stukken gesneden.

Het was mooi weer dus heb ik de meute naar buiten gewerkt en daar hun eten gegeven. Ik moet die lucht niet in huis hebben. Niet dat die lucht zo erg is maar ik durf te wedden dat zeker 2 van mijn kanjes met hun lap pens op de bank kruipen en daar krijg ik dus die lucht echt nooit meer uit. Vandaar dus buiten.

Jaaaa! Daar zag ik even 5 wolven. Ik deelde de pens op rangorde uit en mijn meute verdeelde zich in de tuin. Arnoud was de enige die het niet snapte. Kijk, hij wist donders goed wat het was maar hij kreeg het niet in stukken waardoor hij niet wist wat hij er mee aan moest. Even een onbewaakt moment van Arnoud omdat hij mij achter na kwam en Tobias pikte zijn lap in. Geen ruzie verder maar wel een Arnoud die geen eten had. Ik heb hem toen brokken gegeven.

Voor de avond heb ik het anders aan gepakt.

Ik heb de pens met een schaar in stukjes gemaakt en alles verdeeld over de pannetjes en die uitgedeeld.

Toen ging het een heel stuk beter hoor. Arnoud had het smaakje goed onhouden van de ochtend. Hij was alleen nog wat aan het kliederen met die stukken en die waren niet eens zo erg groot.

Als ik zag hoe dan vanochtned ging bij Romy. Hahaha, ze zette haar poot erop en trekken maar. Margootje kauwdeoveral op en slikte het hele stuk in een keer door. Wouter ook want hij was iets te onhandig om er een stuk af te krijgen. Tobias werkte net als zijn moeder het hele stuk pens in een keer naar binnen en dat stuk van Arnoud ook.

Het was een groot succes en ik ben al aan het denken om voortaan iedere woensdag pens aan het stuk te doen. Dan zijn het even van die echte wolfjes (van roodkapje).

Hallo allemaal,

Haha, over goeie neuzen gehad?

Ik had gisteren van de buurvrouw een schaal gekregen met heerlijke dingen. Ze had namelijk nog zo veel over van de communie van Marjolein zei ze. Heerlijk joh, die verwennerij!!

Ik zet een pan op de kookplaat om de shaslicks de bakken. Ik kijk gewoon zomaar even de tuin in en wat zie ik daar? Romy, Tobias en Arnoud stonden met hun neuzen omhoog onder de uitlaat van de afzuigkap. Ik heb me toch moeten lachen. En ik moest ook meteen aan iets denken dat ik vroegen nog al eens voor de lol tegen Olivier en Orangina zei als we aan het wandelen waren tussen de huizen. Dan gingen die neuzen ook wel eens omhoog en dan zei ik altijd: "Zijn het gehaktballen of kipfiletjes?" Ik had toen al altijd het idee dat m'n 2 grands roken wat de mensen uit de buurt gingen eten.

Ik ben nog gauw even m'n camera gaan pakken maar zoals meestal toen ik terug kwam, liep Romy al weer achter me aan want een lekkere geur kan iets opleveren.

 

Hallo allemaal,

Dit is het vervolg van OnS dagboek van gisteren 18 juni 2011.

Ik stopte met schrijven omdat ik nog even met Tobias en Arnoud met de step weg wou. Noouuuuu, dat steppen is nog later gedaan want toen ik buiten kwam zag ik dat ons Arnoudje met andere dingen bezig was. Kijk zelf maar.

 

 

Erg hè, hoe dat Arnoud eruit zag? Maar wel weer leuk. Ik kan daar zo van genieten hè als ze zich zo aan het 'vermaken' zijn.

Soms vind ik het wel jammer dat Tobias sinds de komst van Arnoud in 1 klap volwassen geworden is in zijn gedrag. Tobias speelt bijna niet meer met knuffels. Hij is ook een stuk rustiger geworden. Tobias is nu Arnouds grote broer geworden.

Na het filmpje ben ik toch gaan steppen hoor. Om Arnoud de kans te geven niet zo vies mee te gaan, heb ik eerst met Tobias gestept. Dat vindt Tobias zo leuk joh. Het is ook erg leuk. Ik ben laag bij de grond terwijl ik op de fiets toch wat hoger ben. Het is voor de honden net alsof ik naast ze hardloop.

Dit is de step.

Het enige dat ik er nog gemaakt heb is een mandje, een bel en een km-teller. Dat mandje is echt fijn hoor want als een van de honden onderweg moet poepen, en dat is meestal wel, dan hoef ik dat zakje niet de hele weg tot een vuilnisbak vast te houden. Jaaaa, dit is echt leuk om te doen naast het fietsen want dat blijven we ook gewoon doen hoor.

Wouter vindt er helemaal niks aan. Nee! Als het aan hem gelegen had, had ik die step nooit gekocht. Romy voel ik twijfelen. Het levert haar niet die lekkere dingen op waar ze op gehoopt had maar misschien gaat ze het toch leuk vinden. Ik hoop het echt.

Hahaha, Margootje, Tobias en Arnoud .............. hahaha, die staan te dringen om mee te mogen als ze de step zien.

Hallo allemaal,

Even over m'n nieuweling! Arnoud!

Dit mag je niet verkeerd lezen. Echt niet! Arnoud is anders. Anders dan mijn andere 4 petits. Hij is leuk anders. Bijna prettig gestoord. Een heerlijk manneke. Een stripfiguur.

Het zijn allemaal kleine dingen waarin onze Arnoud verschilt met mijn andere 4 petits.

We beginnen met zijn uiterlijk. Daar schiet ik al van in de lach.

De comische combinatie van zijn te lang uitgegroeide oren en zijn nog niet uitgegroeide snor en baard en die iets hangende oogleden staan hem goed. Hij valt er extra mee op in mijn groep.

Dan zakken we iets naar beneden. Zijn poten. Voor staan ze als een X en als hij die poten in beweging zet, tilt ie ze net iets hoger op dan mijn andere huisgenoten doen. Dat doet onze Arnoud ook met zijn achterpoten die ook op een aparte manier onder zijn lijf staan.

Als we naar het speelveldje gaan, moet ik ook altijd lachen als hij loopt. Zij drafje is het lachwekkendst om te zien.

Naast de stand van zijn poten lijkt het ook of hij niet weet dat hij achter poten heeft. Bij behendigheid is dat goed te zien als hij de wip en de kattenloop op gaat. Dat is een smalle plank en dan is ie met zijn achter poten aan het voelen waar hij die ergens neer moet zetten. Ook als hij op de bank springt om zo op de plank bij het raam te komen. De armleuningen kan hij nog steeds niet met zijn achter poten vinden hoor. Dan heb ik het nog niet gehad over het van de bank afkomen. Die manier kan ik eigenlijk niet omschrijven. Ik snap ook niet hoe hij het iedere keer doet hoor. Of hij mist een stap of .......... in ieder geval rolt ie meer van de bank dan dat ie een sprongetje maakt.

Dit fotovoorbeeldje is wel leuk om te laten zien voordat ik verder vertel met Arnoudje's bijzonderheden.

In mijn 13 hondenjaren is er nog niet 1 hond van me geweest die dit "gedrag" vertoonde. En zeg nou niet dat het toeval is want dat is het niet. Het is typisch Arnoud gedrag. En zo gek als Tobias is en was ........ dit heeft ie nog nooit gedaan.

Als het schemer wordt of de zon staat voor op het raam dan laat ik het plissé gordijn zakken. Als er dan een neus van een van de honden in de weg ligt, heeft die pech. Ze kennen het allemaal en gaan dan ook verliggen. Op ons Arnoudje na. Vandaar dit foto bewijs dat onze Arnoud het plissé gordijn gewoon op zijn neus laat komen en niet weg gaat. Hij wil buiten kunnen kijken en hij heeft dus ontdekt dat hij op deze manier een spleet overhoud om te kunnen kijken. Met z'n kop op het ene plankje zorgt onze Arnoud er net voor dat het spleetje groot genoeg is om alles op straat te kunnen blijven zien.

Arnoud heeft ook iets speciaals met water. De vijver is er een van. Het mooiste vind ik dan dat hij met zijn te grote voeten over het water kan lopen. Hij weet precies zijn voeten zo te zetten dat hij op het gaas staat. Romy en Tobias snappen er niks van als ze met z'n drietjes aan het racen zijn in de tuin. Onze Arnoud snijdt iedere keer weer de bocht af door over het water te rennen. Ik zie steeds weer Romy kijken: "Hoe doet hij dat toch?"

Orangina was niet bang voor water. Het was niet haar grootste vriend maar een hekel had ze er ook niet aan. Orangina was mijn enige BGV die gewoon naar buiten ging als het regende. Hahaha. Ons Noudje ook hoor. Wat? Hij gaat zelfs graven in de regen. Nou .......... dat heb ik gisteren dus even op de foto proberen te zetten. Het kwam zo: Ik zat aan mijn pc toen ik opeens een vreselijk gore kop tegen me aan kreeg. Ik schrok er echt van. Wat een vreselijk varken zeg! En alsof m'n Noudje het leuk vond, rende hij naar buiten. Ik keek door het raam en zag wat hij aan het doen was. Arnoud was bezig met archeologische opgravingen. In zijn kuil, die met de dag groter wordt, liggen een paar hoefjes en mergpijpjes. Die begraaft ons Noudje en graaft ze weer op. Daar heeft hij niemand voor nodig om hem te helpen hoor. Nee, dat doet hij het liefst alleen. Dat gebeurd met geluid waar ik van kan genieten. Net zo veel als van het groter zien worden van zijn kuil. Ik houd de kuil in de gaten dat Arnoud niet de verkeerde kant op gaat en bij de buren uit kan komen maar verder laat ik hem graven en graven. Het kan me niks schelen. Ik leg er tzt, als het te erg wordt, wel een plank over. Ik ben daar allemaal heel makkelijk in hoor. Mijn 5 petits moeten hond zijn en daar horen ook die dingen bij. Dat ik af en toe wel eens in gedachte mopper, heeft te maken met het feit dat ik WEER met de zwabber door het huis moet terwijl dat pas gedaan is. Met een lach ben ik het dan weer vergeten.

Hier, kijk zelf maar wat een genieten het is om mijn mannetje bezig te zien.

Dat zand .............. dat is niets geks hoor want met zulke hoeveelheden wordt het de kamer binnen gebracht. Dat hoefje op de foto ernaast laat zien hoe er een opgraving uit ziet. Zo vind ik de hoefjes en de oude mergpijpjes in huis terug. En niet alleen beneden in de kamer ....... ook boven op de slaapkamer kom ik zulke vondsten tegen.

Waar ons Arnoudje ook iets anders in is, is in het kammen. Wouter, Margootje, Romy en Tobias hebben zowat dezelfde soort vacht die met een normale fijne en grove kam te kammen zijn. Arnoud kan ik ook wel met die kammen doen maar dat schiet niks op ben ik achter gekomen. De fijne kam is nog te grof om de klitjes bij onze Arnoud weg te kammen.

Wat heb ik nou gedaan? Ik ben bij Gerda speciale kammetjes gaan kopen. En om in de sfeer van een petit te blijven ............ het zijn konijnen/cavia kammetjes.

Arnoudje heeft een vacht dat aanvoelt als een pak watten. Dat kraakt als je er in knijpt en dat doet de vacht van Arnoud ook. Een gewone kam glijdt over de mini klitjes heen of de klitjes schieten tussen de tanden door. Met deze 2 hele fijne kammetjes kan ik mijn kereltje hartstikke goed kammen.

Wat een heerlijk jong is het toch.

Ondanks dat ons Margootje haar moederlijke gedrag soms moet laten gelden, wordt ze ook wel eens door Arnoud verrast.

Laatst waren we naar het speelveldje gegaan. Onze Arnoud kan dan makkelijk 10 minuten in z'n eentje rond rennen hoor. Hij weet zich prima alleen te vermaken. En in zijn snelheid en bochten die hij maakt tijdens het rennen, nodigt hij Tobias, Romy, Margootje of Wouter uit om mee te doen. Arnoud vindt het ook prima als ze geen zin hebben hoor want hij rent gewoon verder.

Zo liep het toch een keer een beetje anders. Margootje stond te snuffen en Arnoud maakte weer een bocht om door te rennen. Het leek erop dat hij voor of achter Margootje door zou rennen maar dat deed hij niet. Onze Arnoud botste, expres denk ik, tegen m'n meisje aan. Margootje rolde 2x om haar as heen en toen ze opstond en zich even uitschudde, zag ik ze kijken en denken: "Wat gebeurd er nou weer?" Arnoud was allang weg maar zich ook van geen kwaad bewust. Hij holde verder over het veld naar de volgende. Af en toe vergetend dat hij achterpoten heeft want die wapperen er soms maar wat bij. Een sprong over Romy of Wouter valt daardoor 9 van de 10 keer verkeerd uit. Maar niks aan de hand .......... we hollen gewoon weer door.

Het tafeltje met de plank erop voor het raam is een heerlijke plek om hoefjes en mergpijpjes te knabbelen. Alleen als die lekkernijen over de rand vallen. Want hoe kom je er dat bij? Tobias, Margootje, Romy en Wouter laten ze altijd liggen en gaan opzoek naar een ander. Arnoud niet. Hij heeft zichzelf geleerd hoe hij bij dat gevallen knabbeltje moet komen. Best slim hoor.

Onze Arnoud wringt tussen de 2 stoelen een weg. Dat gaat niet makkelijk hoor maar ons Noudje is niet van opgeven. Als de 2 zware stoelen genoeg uit elkaar geduwd zijn, moet een van de stoelen nog een stuk naar voor om tussen die stoel en het tafeltje te kunnen kruipen. Ook dat kost veel energie maar als dat lukt, komt een paar tellen later Arnoud weer te voorschijn met zijn gevallen hoefje/mergpijpje. Alsof het de normaalste gang van zaken is, hupt ie weer via de stoel op de plank voor het raam en gaat verder met knabbelen. Valt het hoefje dan weer ............ niks aan de hand ........... hij gaat het gewoon weer halen.

Of mijn andere 4 kanjers snappen niet wat ze moeten doen om bij het gevallen hoefje te komen of ze vinden het te veel werk.

Als ik zo kijk naar mijn 5 partners ........... wat een mooie groep is het toch. Een en al harmonie onder elkaar. Wat heb ik het getroffen zeg met mijn 5 makkers. Natuurlijk heb ik hier zelf de stabiele bodem voor aangelegd en moet ik iedere dag werken om het zo goed te laten gaan maar het is super om met zo'n mooie groep te werken en er onderdeel van de zijn.

Ik merk dat ik al een heel verhaal heb voor vandaag dus ik stop er mee.

Volgende keer maar weer verder want ik wil nog even met Tobias en Arnoud een rondje gaan steppen. Ik heb sinds dinsdag een step. Die laat ik jullie nog wel een keer zien.